Klasycznie czy eksperymentalnie? Możliwości tradycyjnej techniki nicielnicowej

„Klasycznie… czy eksperymentalnie? Możliwości tradycyjnej techniki nicielnicowej” to hasło projektu zgłoszonego do VII edycji Konkursu Programu Grantowego Fundacji rodziny Staraków „Wena”, a także tytuł wystawy w Akademickim Centrum Designu. Ekspozycja, którą otworzymy 19 czerwca o godz. 12:00, jest zbiorem unikatowych prac tkaninowych wykonanych przez uczennice z Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Jana Matejki w Nowym Wiśniczu.

Krosno jako narzędzie i medium – doskonałe do odnalezienia własnego stylu – które warto przybliżyć i należy oddemonizować jego status. A ten kojarzy się z nudą rzemieślniczego odtwarzania obrusów lub makatek. Granica między rzemiosłem a sztuką jest krucha i łatwo ją przełamać. Krosno nieustannie współpracuje z tkaczem i jemu ulega, a z chaosu wielu nitek powstaje uporządkowanie i skupienie na splocie. Splatanie staje się proste. Układy nitek osnowy i wątków zgodnie z rytmem kolejnych splotów dają pole do ciągłego eksperymentowania z fakturą i materią. Dają też możliwość wyzwolenia, aby eksperymentować i kreować twórczy i osobisty przekaz.

Celem tego projektu jest stworzenie przestrzeni do budowania w uczniach poczucia sprawczości dającej pewność siebie i odwagę tworzenia. To samodzielność realizacji od projektu do obiektu. Warsztat tkacki potraktowany jako unikatowe medium staje się narzędziem kreującym współczesną sztukę.

Nowatorskim staje się wytkanie własnego materiału do dalszego tworzenia podobrazia, ubioru, czy doskonalenia technik zdobniczych. Tak oto pojawia się możliwość wykreowania z tkaniny płaskiej obiektu przestrzennego. A to z kolei pozwala na nieszablonowe łączenie wielu technik na pozór nieprzystających do siebie w celu uzyskania efektów pełnych niespodzianek.

Wartością edukacyjną w projekcie jest przypomnienie techniki nicielnicowej, bo nawet 100-letnie krosno nadal może być narzędziem do wykonania nowoczesnego dzieła. Proces dochodzenia od pomysłu do efektu opiera się na podstawach technologii i materiałoznawstwie, ale poszukiwania i przewidywanie to najciekawszy z procesów kreacji...bo rzeczy, które robimy są sztuką.

Tworzenie form unikatowych, obiektów o spójnej koncepcji, dekoracji i materii są wartością artystyczną projektu WENA. A jego efektem: ukształtowanie twórcy i odbiorcy, świadomych wartości technicznej i estetycznej pracy i jej efektu.

Ewa Dominiak

_______________________

Uczennice biorące udział w projekcie:
klasa 3 – Jana Grąbka, Olga Samborek, Joanna Stanisławczyk;
klasa 4 – Emilia Czyżewska, Emilia Kaczmarczyk, Anna Słuszniak, Ewa Tarcholik;
klasa 5 – Matylda Krzywda, Zuzanna Mularczyk, Lilianna Maślaniec.

Koordynator projektu: Włodzimierz Dominiak

Wernisaż: 19 czerwca, godz. 12:00

Czas trwania wystawy: 19–30 czerwca 2026 r.

Autorką zdjęcia użytego do identyfikacji jest Ewa Dominiak