Chłopiec w labiryncie. Mateusz Wróblewski

Nad „Labiryntem” Mateusz Wróblewski pracował od chwili, gdy pozwolił sobie ponownie wejść w przestrzeń nielimitowanych marzeń dzieciństwa. Nie jest to jednak powrót sentymentalny. To raczej próba sprawdzenia, czy dziecięca wyobraźnia rzeczywiście znika, czy jedynie zmienia swoje medium.

„Lego” i „Monopoly” należą do tych zabawek, które nigdy nie były wyłącznie zabawkami. Otwierały możliwość konstruowania świata. Uczyły nie tyle reguł gry, ile projektowania rzeczywistości. Z prostych elementów powstawały miasta, krajobrazy, architektury i całe opowieści. Świat budowany z elementarnych cząstek wrastał w wyobraźnię, a później – niemal niezauważalnie – w dorosłą tożsamość.
To właśnie z tych pierwszych marzeń, indywidualnie przebytych sensorycznych ścieżek, rodzi się „Labirynt”.

Wróblewski chętnie przywołuje odległą chłopięcą krainę, zamieszkaną przez obrazy filmowe. Szczególne miejsce zajmuje tu Federico Fellini, zwłaszcza „Osiem i pół”. Scena tańca Luisy i Carli nie jest dla artysty jedynie fragmentem filmu. Staje się obrazem męskiej dezorientacji. Chwilą, w której rozpada się iluzja kontroli. Guido nie tyle obserwuje kobiety, ile patrzy na własną utratę równowagi.

Film interesuje Wróblewskiego tylko do momentu, w którym przestaje być literackim scenariuszem. Właśnie wtedy zaczyna się jego właściwa historia.

 

Magdalena Komborska-Łączna

 

 

____________________________

Artysta: dr hab. Mateusz Wróblewski, prof. uczelni

Kuratorka: Magdalena Komborska-Łączna

Identyfikacja wizualna: dr hab. Mateusz Wróblewski, prof. uczelni

Wernisaż: 7 września, godz. 18:00

Czas trwania wystawy: 7–27 września 2026 r.

Miejsce: Akademickie Centrum Designu

ul. Księży Młyn 13/15, Łódź

Organizatorzy: Akademia Sztuk Pięknych im. W Strzemińskiego, Uniwersytet Artystyczny im. M. Abakanowicz w Poznaniu.

____________________________

Wystawa jest realizowana w ramach programu „Design w procesie – open project”.